Vandaag is het zover.
Victoria is er.
Het vijfde, laatste en misschien wel meest intense deel van de Vijf bijzondere meiden verlaat mijn handen en vindt zijn weg naar jullie.
En wat voelt dat bijzonder.
Dit verhaal heeft maandenlang in mij geleefd. Het heeft me geraakt, uitgedaagd, verrast, en soms zelfs stil gekregen. Nu mag het de wereld in — naar lezers die al vier delen meereizen, en naar iedereen die nu pas instapt en zich laat meenemen door de kracht van vijf bijzondere meisjes.
Victoria’s verhaal
In dit laatste deel raakt het verhaal aan thema’s die subtiel door de hele serie heen hebben gereisd, maar nu vol in het licht komen te staan.
Victoria is het verhaal van een meisje dat leeft tussen angst en hoop.
Tussen wat ze heeft geleerd en wat ze stiekem verlangt.
Tussen een wereld die haar pijn doet en een wereld die haar wil dragen.
Wat kun je verwachten?
- Een verhaal dat dieper gaat dan magie alleen.
De spreuken, het bos, de magische wezens, de runen… ze zijn er. Maar de échte kracht zit in de personages, in hun vriendschap en in de manier waarop ze elkaar blijven vinden. - Een psychologisch web waaruit Victoria langzaam probeert los te komen.
Een web dat niemand van buitenaf ziet — en dat ze zelf pas durft te herkennen als het bijna te laat is. - Een grote strijd waarin geen vuurballen worden gegooid, maar waar woorden wapens blijken.
En waar jezelf hervinden misschien wel de grootste magie is. - Vriendschap die ademt.
De meiden staan dichter bij haar dan ooit. En sommige scènes, vooral die in het bos, zijn voor mij misschien de meest ontroerende uit de hele reeks. - Een ontknoping die alles samenbrengt.
Licht, duisternis, groei, keuzes… én een waarheid die al die tijd onder de oppervlakte lag te wachten.
Victoria is geen makkelijk verhaal.
Maar het is wél een eerlijk verhaal.
En bovenal een hoopvol verhaal.
En ja — voor wie het zich afvraagt…
Er komen een paar scènes in dit boek voor die ik nooit meer zal vergeten.
De confrontatie in het bos.
De magie die haar grens bereikt.
De waarheid die vanuit de lucht, de aarde en de meiden om haar heen tot haar doordringt.
Dat zijn de momenten waarop ik tijdens het schrijven voelde:
Dit is het hart van het verhaal.
Achter de schermen van de lancering
De afgelopen weken heb ik samen met jullie toegeleefd naar deze dag. Terwijl ik verhuisdozen inpakte, opnieuw balans zocht, en mijn kinderen hielp door hun eigen proces, bleef Victoria zachtjes kloppen op de achtergrond.
En tegelijk werkte ik achter de schermen aan iets bijzonders:
bijpassende merchandise om deze wereld tastbaar te maken.
De magie van de meiden — hun licht, hun kleuren, hun symboliek — komt terug in posters, mokken en kleine items die ik met liefde zelf heb ontworpen.
Ze zijn te koop op mijn website.
Het voelt bijna alsof dit slotdeel niet alleen een boek is, maar een viering.
Dank je wel — echt
Als je als lezer bij me bent sinds Rozemarijn, dan heb je niet alleen vijf boeken gevolgd, maar ook vijf jaar van mijn leven.
Mijn groei als schrijver.
Mijn groei als mens.
Dank je wel.
Voor elke pagina die je hebt omgeslagen,
voor elk bericht,
voor elke glimlach,
en voor het vertrouwen dat je me gaf.
En vergeet dit niet…
Hoewel dit het einde is van de Vijf bijzondere meiden, is dit niet het einde van Victoria.
En ook niet van Emma, Olivia, Helena, Rozemarijn of Karel.
Vanaf Magische misdaden deel 2 duiken ze opnieuw op — ieder op hun eigen manier.
Soms als schaduw.
Soms als kracht.
Soms als onverwachte sleutel.
Hun wereld breidt zich uit.
En mijn hart ook.
Vandaag vieren we Victoria.
Morgen gaat haar verhaal verder — misschien wel sterker dan ooit.
Geef een reactie