De aftelklok staat op vier dagen. Nog maar vier.
En dan laat ik Victoria — en daarmee het slotstuk van de Vijf bijzondere meiden — de wereld in. Terwijl ik dit schrijf, voel ik die bekende mix van spanning, trots, zacht verdriet en ongelooflijke dankbaarheid door me heen stromen.
Het voelt alsof ik na jaren schrijven, groeien, ploeteren, lachen, herschrijven en soms huilen, eindelijk een prachtig, rond verhaal mag loslaten.
Een verhaal dat groter is geworden dan ik zelf ooit had kunnen vermoeden.
Achter de schermen: een afronding die anders voelt
Het afronden van dit vijfde deel is anders dan bij de vorige boeken. Niet alleen omdat het het einde van een reeks is, maar omdat het voelt alsof ik een heel hoofdstuk van mijn leven afsluit.
Achter de schermen gebeurt er veel meer dan lezers ooit zien:
de late avonden, de oneindige koppen thee, de scènes die maar niet pasten, de stukjes dialoog die juist als vanzelf op papier vloeiden, de magie die precies op tijd kwam… en soms ook helemaal niet.
En nu liggen ze daar: 31 hoofdstukken, een epiloog, een meisje dat groeit, een wereld die ademt, en thema’s die op onverwachte manieren in mijn hart zijn gaan resoneren.
Ik ben trots.
Trots op het verhaal.
Trots op Victoria.
Trots dat ik dit, ondanks álles van het afgelopen jaar, heb kunnen afronden.
Victoria blijft — op manieren die ik nog niet kende
Wat bijzonder is: Victoria is niet klaar met mij.
Ze leeft verder.
In mij.
In lezers.
En straks ook in de Magische misdaden-serie.
Waar ze in haar eigen verhaal leert om voor zichzelf te vechten, groeit ze in de volgende serie uit tot iemand die voor anderen gaat staan. Alsof haar eerste reis nodig was om deze nieuwe plek in te kunnen nemen. En natuurlijk neemt ze, zoals altijd, haar vriendinnen en Karel met zich mee — als echo’s, als ankers, als kruispaden van twee werelden.
Het voelt alsof alles samenkomt.
En tegelijk opnieuw begint.
Merchandise: iets tastbaars van de magie
En omdat dit het slotdeel is, wilde ik iets extra’s doen.
Iets tastbaars.
Iets dat lezers kunnen vasthouden of bewaren als herinnering aan de reis die we samen hebben gemaakt.
Daarom heb ik bijpassende merchandise ontwikkel:
mooie, zachte, liefdevolle items die passen bij de wereld van de vijf meiden.
Van mokken tot posters en een paar bijzondere verrassingen.
Ze zijn te koop via mijn website — een klein stukje magie voor iedereen die net zo van deze wereld houdt als ik.
Lissabon: waar de inspiratie weer als vanouds ging stromen
Afgelopen weekend was ik met Jasmijn in Lissabon.
Gewoon samen zijn, lachen, praten, lopen, kijken… en ergens daartussen voelde ik iets terugkomen wat ik even was kwijtgeraakt: inspiratie.
Het was alsof de stad fluisterde.
Zonnig, licht, vol kleur en warmte.
Alsof mijn hoofd daar eindelijk ruimte vond om weer vrij te dromen.
Ik heb ideeën opgeschreven.
Een paar nieuwe personages.
Een scène.
Een glimp van een nieuwe wereld.
En ik voel het weer bruisen.
Klaar voor het slotstuk — en voor wat komt
Over 3 dagen verschijnt Victoria, het slotdeel van een serie waarin mijn hart, mijn liefde, mijn kinderen, mijn vriendschappen en mijn groeilijnen verweven zitten.
Ik ben klaar.
Het verhaal is klaar.
En ik kan niet wachten om haar los te laten in de handen van jullie — de lezers die dit hele avontuur hebben gedragen. Dank je wel dat je er bent.
Dank je wel dat je meeleest.
Dank je wel dat je deze reis zo bijzonder maakt.
Geef een reactie