Als mensen mij vragen voor wie ik schrijf, kan ik allerlei mooie antwoorden geven — voor lezers, voor iedereen die houdt van magie, voor tieners die zichzelf willen herkennen in een verhaal. En allemaal zijn ze waar.
Maar als ik eerlijk ben, ligt de kern ergens anders.
Diep in mijn hart weet ik precies voor wie ik écht schrijf:
voor mijn kinderen.
Zij zijn het begin van dit alles
Jarenlang liep ik rond met het verlangen om te schrijven. Ideeën genoeg, verhalen die zich aandienden, personages die fluisteren. Maar ik durfde niet.
Tot Jasmijn me op een dag uitdaagde en ik de sprong in het diepe heb gewaagd.
En dus begon ik. Onzeker, zoekend, twijfelend. Maar ik begon.
De dapperste beslissing kwam daarna
Wanneer het eerste boek af is, sturen mijn vingers automatisch richting “Opslaan”. Klaar.
Maar dan gebeurt er iets anders.
Er iets in mij dat fluistert dat ik meer moet doen dan alleen het op mijn computer parkeren.
Ik stuurde het naar een uitgever.
Niet omdat ik zo zeker ben van mezelf — in tegendeel.
Juist omdat ik het niet durfde. En omdat ik wil dat mijn kinderen zien dat je moeilijke dingen moet proberen. Dat lef niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je iets doet terwijl je hart trilt in je borst.
Hoe kan ik hen vragen dapper te zijn als ik dat zelf niet laat zien?
Deze reeks is mijn ode aan hen
Vanaf dat eerste moment dat ik begon te schrijven, voelde ik dat mijn kinderen en de bijzondere vrouwen om me heen door de pagina’s heen wandelen. Niet letterlijk, maar in de echo’s van hun eigenschappen, hun kracht, hun zachtheid, hun humor.
De reeks wordt een ode.
Een kompas.
Een spiegel.
Voor hen — zodat ze later terug kunnen lezen hoe ik naar ze kijk.
Hoe trots ik op ze ben.
Hoeveel ik van ze hou.
Ik wil dat ze zien wie ze zijn
Met deze serie laat ik mijn kinderen zien hoeveel schoonheid er in ze leeft:
- Hun kracht, zelfs wanneer ze denken dat ze wankelen.
- Hun liefde, die groter is dan ze zelf beseffen.
- Hun innerlijke schoonheid, die niets te maken heeft met uiterlijk, maar alles met karakter.
Ik vertel het ze.
Ik laat het ze voelen.
En met deze boeken hoop ik dat ze het nog dieper in hun hart bewaren.
Dat wanneer ze ooit twijfelen aan zichzelf, ze in deze verhalen iets terugvinden van wat ik elke dag zie:
hoe bijzonder ze zijn.
hoe mooi.
hoe sterk.
hoe waardevol.
Voor hen durf ik alles
Als ik schrijf, ben ik niet alleen schrijver.
Ik ben moeder.
En ik schrijf vanuit dat stuk van mijn hart dat nooit ophoudt met houden van.
Deze reeks is mijn manier om tegen mijn kinderen te zeggen:
“Ik geloof in jullie.
Ik bewonder jullie.
En ik hou van jullie met alles wat ik ben.”
Dat is voor wie ik écht schrijf.
Vrijdag vertel ik waarom deel vijf, juist in een tijd van chaos, als anker voelt — en hoe het schrijven mij helpt om mijn eigen licht te blijven vinden.
Geef een reactie