Vind Rust: Mijn Geheim voor Creatieve Inspiratie

De afgelopen weken heb ik een paar keer de vraag gekregen wie of wat mijn muze is. of waar ik mijn inspiratie vandaan haal. Omdat ik daar geen duidelijk antwoord op heb vertel ik meestal over de feitelijke werkwijze.

In telkens andere woorden vertel ik dat mijn aanpak altijd hetzelfde is. Ik begin gestructureerd. Eerst schets ik de contouren van mijn boeken. Ik zet de structuur op van de verhalen, de karakters en de locaties. En dan komt het leukste deel. Alles loslaten en verdwijnen in het verhaal. Ik schrijf alsof ik er zelf middenin zit. De dialogen ontstaan op de manier zoals ik denk dat de karakters in mijn boek zullen reageren. Ook pas ik de setting aan bij de situatie.

In de afgelopen jaren heb ik geleerd dat mijn creatieve kant zo het werkt. Weten wat ik wil bereiken en dan beginnen. Of het nu gaat om taarten decoreren, haken, breien of schrijven. Altijd eerst de structuur en dan de creatie. Die aanpak past bij mij.

Maar goed, dat is hoe het technisch gaat. En eigenlijk is dit geen antwoord op de vraag wie of wat mijn muze is. Omdat ik deze vraag ook tijdens mijn vakantie kreeg heb ik de tijd genomen om erover na te denken. Urenlang rijden over de snelweg terwijl man en kinderen slapen zijn daar een perfect moment voor.

En toen viel het kwartje. Daar zit mijn muze. Als ik even niets anders hoef dan alleen er te zijn. Dat kan zijn tijdens het autorijden, tijdens een wandeling of tijdens een meditatie. Het is op al die momenten waarop ik rust heb en ik geniet van de dingen om me heen. Dan hoor ik bijvoorbeeld een liedje en als vanzelf ontstaat er dan een verhaal in mijn hoofd. Of ik hoor een gesprek tussen twee personen en weet ineens hoe de hoofdpersonen in mijn boek dit ook zullen bespreken.

Net als de meeste mensen om me heen ben ik druk met honderd en één dingen. Mijn gezin, mijn baan, familie, vrienden, het huis, de tuin en al die andere dingen die bij deze tijd horen. En juist in die chaos is het zo lekker om te schrijven. Om iets te beleven in mijn hoofd en het tegelijkertijd op papier te zetten. De kers op de taart is als mensen het dan lezen en ook even simpelweg genieten.

Omdat ik nu eenmaal ben wie ik ben heb ik, net voor het schrijven van dit bericht, gekeken wat een muze is. Het mooie is dat mijn muze aansluit bij de oorspronkelijke drie muzes uit de Griekse oudheid. Meditatie, herinnering en lied. Want meditatie is een moment van rust. Ik put bewust en onbewust uit mijn herinneringen en zet dit om in woorden. De muziek speelt in mijn hoofd.

Ik hoop dat jij ook af en toe tijd hebt om simpelweg te genieten.

Liefs,

Sherinda